-
Circle of trust
Weet je nog? Hoe we uren met elkaar praatten. Hoe muziek de onderstroom van alle gesprekken was. Dat ieder nummer een anekdote opriep. Waardoor een ander liedje oppopte, dat weer een nieuw verhaal aantikte. En weer verder shuffelde naar een videoclip. Voor nog een onbesproken onderwerp. Hoe we onze geschiedenissen vastlegden in twee hele playlists,…
-
d’Overkant
Om naar het beloofde te komen, moet je het water door. Er is vast tegenwind. Hoge golven, boten die je route doorkruisen. Maar dat je naar de overkant moet om te overleven, is duidelijk. De zon schijnt op je gezicht, maar de omgeving is dor: beige, gehaast, leeg, vastgeroest. Dat water, gaat het je tegenwerken…
-
Sleutels kwijt?
Je staat aan de poort van het hiernamaals en Rik van de Westelaken duikt op. “Kom even mee, ik wil je iets laten zien.” Je knippert met je ogen en kan ’t niet geloven. Vlak voordat je de link legt tussen gameshows en het leven – en je rechtsomkeert wil maken omdat je dit in…
-
Balkon in septemberlicht
De meeuwen zijn verdwenen. Het domein waar ze de afgelopen maanden met ijzeren snavel over geregeerd hebben, klinkt levendig en fris. En dat tegen het einde van september, de herfst net begonnen met haar morgenzon die door een steeds heiigere laag pastelkleurige ochtendlucht boven de daken verschijnt. Iedere vroege balkonsessie zou weleens de laatste ontbijtshow…
-
Geen gemeenschap zonder ongemak
Ik woon sinds kort in een leuk huizenblok in Rotterdam West. Lieve buren, sociale controle en een gezellig gesprekje als je met je boodschappen klunzig je fiets op slot staat te zetten omdat je niet wil dat je tas de grond raakt maar hij ook telkens voor het slot glijdt. Een verademing, na het anonieme…
-
The Woman Destroyed
Misschien had ik The Woman Destroyed van Simone de Beauvoir niet moeten lezen in de eerste week dat ik samenwoonde. De paniek sloeg me meteen om de oren. Terwijl ik juist tot rust zou moeten komen, zo zonder stress over de huur, intimiderende buurmannen en rondvliegende explosieven in Rotterdam Zuid. De angst dat ik nu…
-
Sweet spot
De hele zomer kijk ik ernaar uit. Het maakt ook niet uit hoe goed het seizoen is, waar we op vakantie gaan, of ik blij ben met m’n zomerkleren. Er is altijd één dag in het jaar waarop je een trui met blote benen kan combineren. Zo’n sweet spot van fris, maar niet koud. Zonnig,…
-
Vaste routine
Ik wil een langlopende traditie van elkaar een keer in de week zien. Samen naar de markt, samen een film en een ijsthee, samen de eerste aardbeien van het jaar. Het hebben over ditjes en datjes en Loes van de administratie en dat nieuwe album en boek en de kinderen en huisdieren. Het maakt me…
-
Gevogelte
Achteraf gezien waren er aanwijzingen dat dit niet goed ging aflopen. Zo noemde hij m’n kont ‘reet’. “Je reet ziet er goed uit in deze jeans”. I wasn’t loving it, maar het was niet per sé een red flag. Dat hij z’n vrienden andere namen had gegeven in de verhalen die hij vertelde en hij…
-
Complimenten uitdelen 101
Ik was eenentwintig toen iemand me erop wees dat het gros van de leerlingen die ik voor me had thuis geen complimenten ontvangt. (Dat is toch dieptriest?) En dat ‘t daarom belangrijk is om zo veel mogelijk gemeende complimenten te geven gedurende een dag. En toen ik me hierop focuste, herstelde niet alleen het ontstane…