Ein-de-lijk zit ik weer op het balkon, immobiel door de operatie. Vier gaten in m’n buik en m’n lichaam langzaam tot leven gekust door de zon. De geur van buiten gedroogd wasgoed stijgt op uit m’n trui. Herinneringen aan een summer breeze waar geen wasverzachter tegenop kan. Een warme vakantieweek bij opa en oma op…

Hoe kan het dat ik me buiten soms zó ongemakkelijk voel, terwijl ik voor de spiegel altijd de juiste outfit aanheb? Net als op vakantie. Daar ben ik de ultieme versie van mezelf. Met een mini-selectie van wat ik heb. Geïsoleerd van externe input. Niemand om indruk op te maken. Geen verwachtingen om wel of…

Weet je nog? Hoe muziek de onderstroom van de urenlange gesprekken was. Dat ieder nummer een anekdote opriep. Waardoor een ander liedje oppopte, dat weer een nieuw verhaal aantikte en weer verder shuffelde naar een videoclip, voor nog een onbesproken onderwerp. Hoe we onze geschiedenissen vastlegden in twee playlists, met ieder herinneringen die maar de…

Om naar het beloofde te komen, moet je het water door. Er is vast tegenwind. Hoge golven, boten die je route doorkruisen. Maar dat je naar de overkant moet om te overleven, is duidelijk. De zon schijnt op je gezicht, maar de omgeving is dor: beige, gehaast, leeg, vastgeroest. Dat water, gaat het je tegenwerken…

Je staat aan de poort van het hiernamaals en Rik van de Westelaken duikt op. “Kom even mee, ik wil je iets laten zien.” Je knippert met je ogen en kan ’t niet geloven. Vlak nadat je de link legt tussen gameshows en het leven begint de film te spelen… Alle lekke banden op momenten…

De meeuwen zijn verdwenen. Het domein waar ze de afgelopen maanden met ijzeren snavel over geregeerd hebben, klinkt levendig en fris. En dat tegen het einde van september, de herfst net begonnen met haar morgenzon die door een steeds heiigere laag pastelkleurige ochtendlucht boven de daken verschijnt. Iedere vroege balkonsessie zou weleens de laatste ontbijtshow…

Ik woon sinds kort in een leuk huizenblok in Rotterdam West. Lieve buren, sociale controle en een gezellig gesprekje als je met je boodschappen klunzig je fiets op slot staat te zetten omdat je niet wil dat je tas de grond raakt maar hij ook telkens voor het slot glijdt. Een verademing, na het anonieme…

Misschien had ik The Woman Destroyed van Simone de Beauvoir niet moeten lezen in de eerste week dat ik samenwoonde. De paniek sloeg me meteen om de oren. Terwijl ik juist tot rust zou moeten komen, zo zonder stress over de huur, intimiderende buurmannen en rondvliegende explosieven in Rotterdam Zuid.  De angst dat ik nu…

De hele zomer kijk ik ernaar uit. Het maakt ook niet uit hoe goed het seizoen is, waar we op vakantie gaan, of ik blij ben met m’n zomerkleren. Er is altijd één dag in het jaar waarop je een trui met blote benen kan combineren. Zo’n sweet spot van fris, maar niet koud. Zonnig,…

Ik wil een langlopende traditie van elkaar een keer in de week zien. Samen naar de markt, samen een film en een ijsthee, samen de eerste aardbeien van het jaar. Het hebben over ditjes en datjes en Loes van de administratie en dat nieuwe album en boek en de kinderen en huisdieren. Het maakt me…

Achteraf gezien waren er aanwijzingen dat dit niet goed ging aflopen. Zo noemde hij m’n kont ‘reet’. “Je reet ziet er goed uit in deze jeans”. I wasn’t loving it, maar het was niet per sé een red flag. Dat hij z’n vrienden andere namen had gegeven in de verhalen die hij vertelde en hij…

I loooooove complimenten uitdelen en ben er heilig van overtuigd dat de wereld een fijnere plek zou zijn als we elkaar op regelmatige basis trakteren op een gemeend compliment. Geen slap geouwehoer om maar iets te zeggen. Echt gepersonaliseerde positieve feedback. Ik was eenentwintig toen iemand me vertelde dat veel van mijn leerlingen thuis nooit…

De fysiotherapeuten in Rotterdam-West wrijven in hun handen als ze m’n houding zouden kunnen zien. Ik ligzit als een beurse banaan in één van onze drie luie stoelen en scrol door Pinterest. Crispy peking duck-recept, Chloë Sevigny die een catwalk maakt van de New Yorkse avenues in een fantastische casual maar eigenlijk helemaal niet casual…

“The seven worst words in the English language? I think we’d better have a talk.” Ik lees de zin vijftien keer over. Niet omdat ik twijfel aan de betekenis van Nick Hornby’s woorden, maar omdat ik zeker wil weten dat het er zeven zijn. En omdat ik me afvraag of we’d als één woord wordt…

Je krijgt van mij altijd minstens één puntje voorsprong als je je eigen playlists samenstelt. “I agreed that what really matters is what you like, not what you are like… Books, records, films – these things matter. Call me shallow but it’s the fuckin’ truth.” betoogt John Cusack’s personage Rob Gordon in een van m’n…

“Ik wil gewoon niet dat Koen die kant van me ziet,” zeg ik op de achterbank van m’n broertjes auto. “Altijd als we met papa en mamma sushi eten, voel ik mezelf veranderen in iets dat ik niet wil zijn. Ik zie het gekibbel over wie wat heeft besteld, terwijl het shared dining is en…

Voel jij altíj́d perfect aan wanneer je beter kan stoppen? “Oh! Dat doet me denken aan Victor Reinier” begin ik een monoloog. Wát me aan hem deed denken, weet ik niet meer. Ik weet wel nog dat er weinig voor nodig was aan hem te denken, omdat ik als tiener lange tijd aan niets anders…

Al meer dan een jaar hoor ik iedere dag een zin in m’n hoofd. Niet omdat het revolutionair is, het beste dat een persoon ooit gedacht heeft. Ik ga hier geen prijzen mee winnen, ook geen zieltjes. Hoewel, misschien m’n eigen weer terug-. Maar het is zo moeilijk om na te leven, deze gedachte. Ondanks…

De winkels zijn nog niet open en de kroegen al zeker negenenhalf uur dicht. Het is zaterdagochtend en ik kijk uit op de Amstel terwijl ik verder wegkruip in m’n sjaal. De herfst komt nooit ongelegen, maar na al die jaren en een heerlijke zomer toch altijd weer onverwacht. Een stel verspert m’n uitzicht. Wat…

Bij de openingsscène van Babylon dacht ik: hoeveel films met gore poep- en kotsscènes moet ik dit jaar nog aanschouwen? Ik weet niet of ik oké ben met deze hype. Vlak daarvoor had ik Triangle of Sadness gezien en hoewel de betreffende lichaamssappenscène me niet stoorde, voelde het overdreven en te groots – Family Guy-esque.…

Ik zag op social media ofhef ontstaan over een podcast van de Telegraaf. Nu ben ik daar niet verbaasd over, want er is wel vaker ophef op social media en ook wel vaker over de Telegraaf. Deze keer ging ’t over de podcast Generatie T: flirten vs. verkrachting, waar ligt de grens? Mijn eerste reactie:…