De enige die ik Flea’s versie Thinking about you zou wíllen sturen, is de enige die ik het niet kán sturen. Want ik denk niet meer aan ‘m.
Niet aan z’n hand stiekem langs m’n buik terwijl niemand keek. Niet aan de nacht dat ik ‘m uitnodigde om te komen skinny dippen en-ie niet kwam. Ook niet aan de nacht dat ik ‘m uitnodigde om te zwemmen en-ie wél kwam. Niet hoe we door de donkerte en het water gleden alsof de wereld nooit meer weerstand zou bieden. Niet hoe we dat zelf niet meer deden.
Niet aan hoe hij weken later in m’n huiskamer stond. En helemaal niet hoe hij daarna in m’n slaapkamer. Niet hoe ik ‘m ein-de-lijk veroverde. Niet hoe ik ‘m het tegenovergestelde liet geloven. Niet aan hoe de zachte kleuren van de ochtend perfect pasten bij z’n diepe uitademen. Vooral niet in slow-motion.
Ik denk niet aan de figuren die ik tekende op z’n rug. Niet aan hoe hij m’n sproetjes met elkaar verbond tot een kaart naar de hemel. Niet aan de wolken waar-ie zei in te zijn sinds mij. Niet aan het luchtledige waar-ie in verdween. Nooit of te nimmer denk ik aan wat je met me deed.
Geef een reactie